Oatto's profile:: O@t Place ::PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    October 29

    still Alive and Unemployed!!

     

     

    Yes, I'm still alive and unemployed!!

    และนี่คือที่ๆ ฉันอยู่

     

    พูดกันถึงช่วงนี้ของตัวเองกันหน่อย อย่างแรกที่คิดได้เลยคือ ยังไม่ได้ทำงาน อย่างที่สองคือ ยังไม่มีงานทำ

    ใช้ชีวิตแต่ละวันด้วยการ เล่นเกมส์ เล่นเนต ดูโทรทัศน์(ชอบ Nat Geo มากเป็นพิเศษ) อ่านหนังสือ(จิตวิทยา, a day, ภาษาอังกฤษ)

     

     

    แล้วที่สำคัญ หางาน!!

    แน่นอน ฉันไม่อยู่เฉยๆ ฉันไม่ใช่คนชอบอยู่เฉยๆ อยู่แล้ว ได้เรื่องอะไรเมื่อไหร่จะมาประกาศอีกที

     

    และสิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือ ฉันมาเขียนคำขอบคุณชีวิต

    ฉันรู้สึกว่าตัวเองโชคดี ฉันมีที่ให้มองท้องฟ้า ฉันมีห้องน้ำที่สะอาด ฉันมีอินเตอร์เนตไว้เชื่อมโยงฉันกับสังคมของฉัน ฉันมีสายลมตอนเย็นมาทักทาย ฉันมีน้ำอัดลมไว้ดื่ม ฉันมีร้านส้มตำอร่อยอยู่ใกล้ๆ และฉันมีบรรยากาศที่ให้ฉันแอบยิ้ม

    ขอบคุณนะทุกสิ่งทุกอย่าง (และคนอ่านด้วย)

     

     

    * รูปพวกนี้ถ่ายจากระเบียงห้องฉันเอง *

    October 20

    เปิดบอทก็เหมือนเลี้ยงลูก


    ไม่กี่วันมานี้เพิ่งอัพเกรดทักษะตัวเองไปได้สองอย่าง
    หนึ่งคือฝากเงินและโอนเงินผ่านตู้เอทีเอม (ภูมิใจมาก)
    สองคือ เปิดบอทเกมส์ออนไลน์ (ชั่วมาก)

    ..(สำหรับผู้ที่ไม่รู้จัก มันคือการใช้โปรแกรมบังคับตัวเราในเกมส์ให้มันเล่นเอง เดินเอง ตีมอนเอง จึงมีผู้นิยมเปิดไว้ ทำให้เลเวลอัพเร็วขึ้นกว่าการเล่นเอง เพราะจะขี้เกียจเล่น)

    เราเคยได้ยินมานานมากแล้วเรื่องการเปิดบอท นานหลายปีเลยทีเดียว แต่ยังไม่เคยได้สัมผัสหรือได้เห็นกับตาตัวเองว่าใครทำสักที

    พอช่วงนี้ได้กลับมาเล่นเกมส์ออนไลน์อีกครั้งก็เริ่มคิดหาวิธีชั่วช้า(๕๕๕) จึงทำการเสิร์จหา แล้วกูเกิ้ลก็ช่วยท่านได้ ได้มาหนึ่งโปรแกรมยังไม่เป็นที่น่าพอใจ หาเพิ่มอีก ได้มาอีกหนึ่งเปรี้ยวปริ๊ด .. ถูกใจมาก

    แต่จะมาว่าถึงการปล่อยให้บอทมันเล่นเองซักหน่อย เราคิดว่ามันก็เหมือนการเลี้ยงลูกนั้นละ แรกๆ เราต้องคอยดูเขาอยู่ด้วย สังเกตเขาตลอด เขาเดินเป็นไง สะดุดมั้ย สู้(ชีวิต)ไหวรึเปล่า การเลือกทางเดินชีวิตของเขาราบรื่นดีมั้ย ถ้าไม่ดีตรงไหนเราก็ปรับค่าใหม่ ก็เหมือนกับการคอยตักคอยเตือนเด็กๆ

    หลังจากที่เราปรับปรุงเปลี่ยนแปลงอะไรในตัวเขาแล้วตอนนี้เขาก็สามารถโลดแล่นอยู่ได้ด้วยตัวของเขาเองแล้ว เราก็ไม่จำเป็นต้องคอยมองตลอดเวลาเหมือนแรกๆ อีกแล้ว

    ก็เหมือนการเลี้ยงลูก หลังๆ พอเขาโตขึ้นรู้อะไรมากแล้ว เราก็ไม่จำเป็นต้องไปนั่งจ้ำจี้จ้ำไชอีกแล้วล่ะ เดี๋ยวเขาจะเบื่อเราซะก่อน ซึ่งสิ่งที่สำคัญเลยคือ ช่วงแรกเราต้องเอาใจใส่เขาให้ดีๆ เท่านี้เขาก็จะเติบโตไปเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีคุณค่าต่อดาวดวงนี้แล้ว

    ..

    (หมายเหตุ ผู้เขียนไม่เคยมีลูกแต่อย่างใด ..และไม่รู้ว่าจะได้มีรึเปล่าด้วย)

    Perfect Surreal World again!!


    สองสามวันมานี้ได้กลับมาเล่นเกมส์ Perfect World อีกครั้งหลังจากห่างหายไปสองสามเดือน

    แล้ววันนี้ได้เจอเพื่อนใหม่ซึ่งเรารู้สึกว่าเขาดูใสๆ ไม่มีพิษมีภัยจังเลย ระคนแปลกใจเล็กน้อย เพราะไม่ค่อยเจอคนแบบนี้เท่าไหร่ในเกมส์ออนไลน์

    แล้วก็ได้รู้อายุเขา ..  11 อืม.. ใสจัง น้องเขาดูพูดจาบริสุทธิ์มาก ก็เลยประทับใจเล็กน้อย จนต้องเอามาเขียน

    แล้วตอนเล่นอยู่น้องเขายังต้องรีบเลิกอีกด้วยนะ เพราะอะไรนะเหรอ .. ก็แม่กำหนดให้เล่นได้วันละสองชั่วโมงนะสิ

    ..

    ใสสุดๆ