วันนี้ไม่มีรูปมาให้ดู แต่เชื่อแน่ว่าหลายคนคงเคยไปสถานที่ๆ โอ๊ตไปมาท่องมาวันนี้แล้ว

'ท่าพระจันทร์' ท่าเรือชื่อดังข้างมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

เช้าวันนี้มีเหตุให้ต้องตื่นโดยนาฬิกาปลุกตอนเจ็ดโมง อาบน้ำแต่งตัว ชุดนิสิต
เพื่อไปทำการถวายความเคารพพระศพของพระพี่นาง โดยมีการนัดเจอกับพ่อแม่เป็นเหตุการณ์เชื่อมโยง

รถทัวร์ของคณะที่พ่อกับแม่ขึ้นมานั้นมาถึงช้ากว่าที่เรานัดกันไว้
คนไปถึงก่อนจะไปเดินเวิ่นเว้ออยู่ตรงท่าเรือ หวังให้สายลมจากสายน้ำช่วยโบกพัดความร้อนขุ่นๆ ออกไปจากทั้งตัวและใจ
และแล้วเราก็หลับคาที่นั่งพักรอเรือข้ามฝากไป

ตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์ดีขึ้นกว่าก่อน พลังลมคงมีความมหัศจรรย์จริง
พร้อมกับพ่อโทรมาเรียกว่ามาถึงแล้ว

หลังเสร็จพิธีการแล้ว เราเดินออกมาส่งพ่อแม่ขึ้นรถกลับที่จอดไว้ในสนามหลวง
ผ่านซุ้มโรงทานมากมาย ที่มีคนยืนต่อแถวรอกันยาวเหยียด
เราคิดว่า คนที่จะคิดถึงการสิ้นพระชนม์ของพระพี่นางไม่น้อยไปกว่าใครเลย ก็คือ คนที่มีสนามหลวงเป็นบ้าน
นานๆ ทีจะมีข้าวมีน้ำมาเสิร์ฟถึงหน้าห้องนอน

เมื่อแยกกับพ่อแม่แล้ว เราเลือกเดินไปตามถนนพระจันทร์เพื่อไปยังท่าพระจันทร์อีกครั้ง หวังหาอะไรกิน
ใครที่เคยเดินผ่านถนนเส้นนี้คงคุ้นตากับแผงพระให้เช่าเรียงรายตามพื้นข้างทางด้านที่ตรงข้ามกับรั้วมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
แล้วมีใครเคยเดินอีกด้านหนึ่งมั้ย ด้านที่เราเดินวันนี้

เราเดินผ่านคนที่นอนบนพื้น เนื้อตัวและเสื้อผ้าสกปรก
คนที่กินอาหารจากถุงพลาสติกหิ้วของ ที่เป็นข้าว น้ำแกง เศษผัก
หลายคนที่เหมือนไม่มีจุดุมุ่งหมายในชีวิต

ภาพที่เห็นทำให้ได้เรียนรู้และสำนึกในบุญคุณของชีวิตตัวเองขึ้นมาก ว่าที่เราเกิดมานี้โชคดีเพียงไร

คิดอยากเก็บภาพเหล่านี้ไว้คอยเตือนตัวเองในวันที่จะเจอกับความยากลำบากในชีวิต ว่าเราเองก็ไม่ใช่คนที่ยากลำบากที่สุด

นอกจากอาหารอร่อย บรรยากาศดี ดูดวงแม่นแล้ว ท่าพระจันทร์ยังเป็นครูสอนบทเรียนที่มีค่าให้แก่เราในวันนี้ด้วย

 

ช่วงนี้ว่าง เล่นเกมส์ทั้งวันทั้งคืน

หลังจากที่เล่นเกมส์แฟมิลี่เก่าๆ ผ่านโปรแกรมเล่นในคอมไปแล้ว เลยอยากเล่นเกมส์เพลย์ดูบ้างเพราะคิดถึงเกมส์เก่าๆ ครั้นเมื่อสมัยเล่นในวัยเด็กที่โตขึ้นมาหน่อย
ก็เลยหาโหลดมาจนได้

แล้วเกมส์เพลย์ที่คิดถึงที่สุดคงไม่พ้น Bloody Roar ซึ่งกว่าจะหาโหลดมาได้เกือบตาย พอได้มาแล้วแทบกรี๊ด คิดถึงมากมาย
คิดถึง Uriko แมวเหมียวตบหัวเวอร์ๆ

แล้ววันนี้ได้เล่นเกมส์ดอทเออีก มีชอตหนึ่งเราตายเนื่องจากตาม kill อีกฝ่าย โดยผ่านพวกทีมอีกฝั่งออกไป คนที่เราตาม kill นั้นเหลือเลือดน้อยเต็มที แล้วเราก็มี skill Blink (Rikimaru) ซึ่งสามารถตามไปฆ่าอีกฝ่ายได้ แต่

ในจังหวะที่วิ่งผ่านอีกทีมออกมาเพื่อหวังมาฆ่าคนเหลือน้อยคนนี้ พรรคพวกของทีมนั้นก็วิ่งตามเราทั้งหมด จังหวะมันเร็วมากให้เลือกระหว่างตามไปฆ่าคนนั้นต่อไป กับ หนี

แล้วเราก็เลือกวิ่งเบี่ยงออกมาอีกด้าน แล้วก็ .. ตาย

สิ่งที่ต้องการจะสื่อก็คือ การเล่นเกมส์เป็นการฝึกทักษะการตัดสินใจแบบกระทันหันได้ด้วยนะเนี่ย
ถือว่ามีประโยชน์

..

แต่สำหรับเราตอนนี้คงมีโทษมากกว่า เพราะว่าเล่นแมร่งนานเกิน ปวดหัวเลย

 

เมื่อคืนหลังจากกลับมาจากมีตติ้งดอทเอกับก๊วน น้องเมทชวนเล่นเกมส์จากโปรแกรมเล่นเกมส์เครื่องแฟมิลี่ในคอมพิวเตอร์ โดยใช้ Joystick สาย USB

เล่นไปเพียงแค่สองเกมส์ คือ Contra กับ Circus Charlie

แค่สองเกมส์นี้ก็ทำให้หวนระลึกไปถึงสมัยเมื่อยังเด็กๆ ได้

จำได้ว่าตอนนั้นการเคลียร์เกมส์ Contra เป็นอะไรที่ยากและท้าทายมาก ยังฝังใจกับภาพและเสียงของเฮลิคอปเตอร์ที่จะมารับตัวผู้เล่นไป(ไหนไม่รู้)หลังจากที่เคลียร์เกมส์เสร็จได้ดี
ผู้คิดเกมส์จะรู้หรือไม่ว่าการมีเฮลิคอปเตอร์บินมาหลังเคลียร์เกมส์ได้ เฮลิคอปเตอร์ลำนั้นได้เอาความภูมิใจอันยิ่งใหญ่มาฝากเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ คนหนึ่งในวันนั้นอีกด้วย

และไม่ใช่แค่ Contra กับ Circus Charlie เท่านั้นที่ทำให้หัวใจเด็กน้อยพองใหญ่ได้ ยังมีอีกหลายเกมส์ในวัยเด็กที่ค้นเจอในห้วงความทรงจำผ่านคนรุ่นเดียวกันที่จารึกในในเวบบอร์ดหนึ่ง
ทั้ง Mario ที่ไม่น่าจะไม่มีใครไม่รู้จัก
Battle City เกมส์รถถังยอดฮิต
Adventure Island ที่เป็นคุณลุงวิ่งอยู่ในป่าเก็บกินผลไม้ไปตามทาง เราชอบเกมส์นี้มาก
Ice Climber กระโดดๆ ปีนๆ ขึ้นไปให้เร็วที่สุด
Excite Bike มอ'ไซค์วิบาก มันส์เวอร์
นินจาฮาโตริ เก็บคัมภีร์ ปาดาวกระจาย
POPEYE กินผักขมช่วยโอลีฟ
Wrecking Crew ตัวมาริโอ้หลุย ตีสิ่งก่อสร้างให้หมด เป็นเกมส์ที่ต้องใช้สมองด้วย จำได้ว่าเราชอบเล่นมาก
Rockman เกมส์ Adventure สุดโปรด
Chip And Dale อีกเกมส์สุดโปรด
สามเหมียวยอดนินจา หรือ CatNinden Teyandee จำกันได้มั้ย โอ๊ตจำได้ว่าชอบเกมส์นี้เวอร์ๆ เพราะมีแมวให้เลือกสามตัว แต่ละตัวก็พลังไม่เหมือนกัน ตัวที่โอ๊ตชอบเล่นคือ แมวสีขาวเพศเมีย พลังแบบว่าตุ๊ดติสต์เวอร์ 55
TwinBee สุดยอดเกมส์ยานต่อสู้ในตำนาน

และอีกหลายๆ เกมส์ที่อยู่ในความทรงจำที่จะมีนักวิจัยคนใดทำการศึกษาว่ามันมีผลต่อลักษณะบุคลิกภาพและสติปัญญาเมื่อตอนโตบ้างหรือไม่

แต่ถึงไม่มี โอ๊ตก็เชื่อนะว่าสิ่งเหล่านี้มีผลต่อพวกเราอย่างน้อยกับการได้ฝ่าฟันอุปสรรคที่อยู่ตรงหน้าให้ผ่านไปแต่ละด่านได้ ก็ช่วยเสริมสร้างความภาคภูมิใจในตัวเองของเด็กตัวเล็กๆ ให้เติบโตไปเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคง่ายๆ ได้

คุณละเคยเล่น หรือจำเกมส์เหล่านี้ได้รึเปล่า .. และคิดว่ามันส่งผลอะไรกับตัวเองมั้ย?

ดูภาพประกอบเกมส์ต่างๆ ได้ที่นี่

 

โอ๊ตตัดสินใจไม่ผิดจริงๆ ด้วย ที่ไปค่ายพัฒน์ของคณะปีนี้

ก่อนไปนั้นแอบวุ่นวายใจกับตัวเอง(และคนรอบข้าง)อยู่หลายวัน เพราะค่ายพัฒน์ปีนี้ตรงวันกับอีกค่ายหนึ่งที่เราไม่อยากพลาดเช่นกัน
ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบข้อดีข้อเสียของแต่ละค่ายอยู่หลายรอบ จึงตัดสินใจอย่างกล้าๆ กลัวๆ ไปค่ายพัฒน์อีกปี

โอ๊ตเคยไปค่ายพัฒน์ของคณะมาสองปีแล้วเรียกได้ว่าเป็นแฟนพันธุ์แท้เลย เพราะค่ายแรกที่โอ๊ตไปก็คือค่ายแรกของคณะด้วยเช่นกัน

ซึ่งการตัดสินใจมาค่ายนี้ ที่อาจเป็น ค่ายสุดท้ายในชีวิตก็เป็นได้ เรียกได้ว่าคุ้มค่าอย่างยิ่ง

ได้ช่วยเหลืองานในค่าย ให้คำปรึกษาประธานค่าย(แบงค์) สร้างสีสันให้ค่าย
แต่สิ่งที่ประทับใจที่สุดสำหรับค่ายนี้ก็คือ

'มิตรภาพ'
ทั้งระหว่างเพื่อนปีสี่ทั้งเจ็ดคน กับระหว่างรุ่นน้องทุกๆ คน

โอ๊ตไม่เคยเห็นภาพความอบอุ่นของคนในคณะมากเท่านี้มาก่อน ที่เคยเห็นก็ไม่รู้ว่ามันเป็นแค่ภาพที่สัมผัสได้ด้วยตารึเปล่า
แต่ครั้งนี้คือของจริง

ความรัก ความอบอุ่น รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และอาการน้ำตาคลอเบ้าอย่างที่ทุกคนไม่ต้องบีบ

ขอย้ำกับตัวเอง(และทุกคนที่ได้อ่านอีกครั้ง)ว่า

..ค่ายพัฒน์ปีนี้เป็นค่ายที่ดีที่สุดในชีวิต..

(ภาพ : วัดข้างโรงเรียนบ้านหนองขอนโพนสิม ต.สิงห์ อ.เมือง จ.ยโสธร)