"หนูโตขึ้น หนูจะเป็น..."

แว่วเสียงใสๆ ของเด็กผู้หญิงที่พูดอย่างมั่นใจกับแม่ของตน ถึงอนาคตที่เธอ 'ฝัน' ว่าจะได้เป็น

เรานั่งอยู่เบาะหน้าอย่างไม่ทันระวังความคิด ไม่ทันระวังว่าคำพูดง่ายๆ ที่เราๆ ได้ยินกันอยู่บ่อยๆ และหลายคนก็คงได้เคยพูดกัน มันจะส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของเราในขณะนั้นเข้าตรงกลางเบาะนั่งทะลุถึงกลางหลัง

ประโยค(หรือส่วนเติมเต็ม)นั้น ทำหน้าที่เหมือนคาถาปลุกจิตวิญญาณของตัวเราที่หลับใหลอยู่ในร่างกายที่ใช้ชีวิตไปวันๆ
ร่างกายที่หลงลืมจุดมุ่งหมายแห่งชีวิต ความเป็นตัวเรา..

ความฝัน..

จากนี้ถึงแม้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะไม่ราบเรียบและสดใส แต่ฉันจะมุ่งก้าวเดิน และนึกถึงจุดมุ่งหมายที่เลยออกไป