โอ๊ย ท้องเต่งมากกกก น้ำพริกกะปิ ปลาทู ผักทอด ทุกอย่างฝีมือแม่ อร่อยมากกกก ไม่อยากจะคุยนะเนี่ย ใครมีแม่เราเป็นแม่รับรองอ้วน ดีนะที่เราควบคุมตัวเองได้ อิอิ แต่พี่ๆ เรามันอ้วนกันไปหมดแล้วล่ะ ใครจะอยากมีแม่คนเดียวกับเราบ้างน้าา.. 55 เพ้อเจ้อละข้าวโอ๊ต

กลับมาถึงบ้านเมื่อวานตอนกลางคืน กลับมาเจอลูกหมาตัวใหม่ ไม่ไหวแล้ว พุดเดิ้ลสีดำตัวเมีย มันเจอเราเหมือนรู้จักกันมานาน เข้ามาเล่นด้วย แล้วก็เล่นกันทั้งคืนเพราะเวลากลางคืนมันจะคึก 55 เราเลยกลายเป็นของเล่นใหม่ให้มันไปแล้ว

ตอนเข้านอนก็นอนห้องพ่อแม่เช่นเคย เพราะห้องเราถูกยึดเป็นห้องแต่งตัวไปเรียบร้อยตั้งแต่เราหนีออกจากบ้านไปกรุงเทพ (เวอร์แมะ ก็แค่หนีจากมัธยมไปสู่อุดมศึกษาไง)

เข้านอนเมื่อคืนก็ได้ยินแต่เสียงจั๊กจั้นเรไรเต็มไปหมด เหมือนนอนอยู่ท่ามกลางธรรมชาติขุนเขาลำเนาไพร เพราะว่าเมื่อคืนไม่ได้เปิดแอร์ เนื่องมาจากฝนเพิ่งตก อากาศดีเชียว

บ้านเราเหมาะกับการมาพักผ่อนเพื่อชาร์ตพลังจริงๆ

เข้านอนช้าไปหน่อย เลยตื่นสาย คืนนี้ว่าจะนอนเร็วๆ เพราะว่าพรุ่งนี้อยากตื่นเช้า สูดอากาศบริสุทธ์ แล้วจะได้ใส่บาตรด้วย จะดำรงตนเป็นคนเฮลท์ตี้ให้ได้มากที่สุดเมื่อมาอยู่บ้าน

วันนี้อ่านเอกสารฉบับหนึ่งที่วางกองอยู่ที่บ้านนานแล้วแต่เราไม่ได้สนใจ เราได้มรรคผลจากการฝึกงานเป็นการอยากรู้อยากอ่านทุกสื่อสิ่งพิมพ์มาจึงหยิบขึ้นมาอ่านอย่างไม่รอช้า เพราะรู้ด้วยว่าเนื้อหาภายในเป็นเรื่องของการรักษาสุขภาพ

จนได้สูตรอาหารเช้าเพื่อสุขภาพมาหนึ่งสูตร เราอยากกินอาหารเช้ามากอยู่แล้ว แล้วพอมาเจอสูตรนี้ยิ่งเพิ่มความอยากกินเข้าไปใหญ่ เพราะว่าอาหารเช้าสำคัญมากนะ..โอ๊ดว่าทุกคนคงรู้ถึงผลประโยชน์ของมันดีแระ แต่ว่าอยู่ที่ใครจะทำได้รึเปล่า โอ๊ดกะลังพยายามจะทำให้ได้อยู่

สูตรนั้นคือ โยเกิร์ต+นมสด+น้ำผึ้ง+มะนาว
โดยมีสัดส่วนดังนี้ โยเกิร์ต 1/2 ถ้วย
                   นมสด     1 กล่อง
                   น้ำผึ้ง      1 ช้อนโต๊ะ
                   มะนาว     1 ลูก

ซึ่งสรรพคุณมีมากมายขี้เกียจพิมพ์ ใครอยากอ่านไว้หลังไมค์ แล้วเดี๋ยวโอ๊ดจะเอาเอกสารเล่มนี้ไปไว้ที่ห้องด้วย ประโยชน์เยอะจริงๆ

สำหรับเมนูนี้ สิ่งที่น่าจะเป็นปัญหาสำหรับเรามีอยู่หนึ่งอย่างคือ นมสด
เราเป็นคนไม่กินนมรสจืดมาตั้งแต่เลือกกินได้ คือยังไงไม่รู้อ่ะ มันกินไม่ลง

แต่การตัดสินใจจะกินครั้งนี้เป็นการตัดสินใจเพื่อเปลี่ยนตัวเองใหม่ เพราะเราเห็นคุณค่าและประโยชน์ของนมสดมานานแล้ว และคิดว่าในอนาคต วิถีชีวิตของเราอาจต้องเปลี่ยนไป อาจต้องเกี่ยวเนื่องกับนมสดได้บ่อยๆ ดังนั้นเริ่มฝึกกินไว้เลยดีกว่า

นมรสจืดนี้ เป็นอย่างที่สองที่เราตัดสินใจจะกิน หลังจากไม่กินมาตั้งแต่เด็ก อย่างแรกเลยคือ มะระ ช่วงนี้เราเป็นคนไม่เชื่อความเคยชินที่เป็นมาตั้งแต่เด็กก็เลยต้องทดลองสิ่งที่เคยไม่กิน หรือรู้สึกว่าไม่ชอบมา
แล้วผลการทดลองของงานวิจัยแรกของเราก็คือ กินไม่ได้ว่ะ จะพยายามกินยังไงก็กินไม่ได้ ใครว่ามะระไม่ข่มยังไง ฝืนใจคิดยังไงก็ไม่ได้ ผลที่ได้คือ เรากินมะระไม่ได้จริงๆ ไม่ได้เกิดจากความเคยชินแต่อย่างใด

ดังนั้นการทดลองครั้งที่สองนี้จะเป็นอย่างไร ก็ต้องรอติดตามผลในวันพรุ่งนี้ต่อไป ..ตอนนี้ขอตัวไปดูพี่เคนกับเจนนี่ก่อนนะ

..ว่าแต่คิดถึงจัง ..

819 CLUB SOCIETY ver.DotA Mania

หากคุณคิดว่าตัวเองมีความสามารถและ เปรี้ยว! พอ

มาร่วมเป็น God Like! ไปกับพวกเราสิ

ถ้าเห็นแล้วคัน คลิกเลย!

Join Group 819 CLUB SOCIETY ver.DotA Mania by Oad

ดึกมากแล้ว สำหรับคืนนี้ ที่ข่าวว่าจะมีฝนดาวตก 'เปอร์เซอิด' ที่มีความเป็นรองแค่ 'เลโอนิด' เท่านั้น

ตีสีกว่าๆ ตามที่หนังสือพิมพ์รายงานว่าจะเป็นช่วงที่ดาวจะตกถี่มากที่สุด

เรานั่งบนเตียงในห้องมืดๆ มองออกไปนอกหน้าต่างข้างเตียง ซึ่งพอดีเป็นมุมที่จะเห็นดาวตกตามที่หนังสือพิมพ์บอก

นั่งในท่าแปลกๆ เพราะต้องมองในมุมแปลกๆ ผ่านมุ้งลวดและบานเกล็ด

ไม่มีวี่แววของสรรพสิ่งอื่นใดนอกจากแสงไฟของห้างสรรพสินค้าย่านกลางเมือง

แล้วสิ่งที่เราเฝ้ารอ ..เราก็ไม่ได้สัมผัส

หรือทุกสิ่งที่เราตั้งความหวัง ..มันจะไม่มีวันเป็นจริงเลยนะ.. แอบถามตัวเอง ความมั่นใจในตัวเองหล่นหายไปกับเรื่องราวที่ดำเนินผ่าน

ยังนอนไม่หลับ ภาพฉากจากภาพยนตร์ชีวิตเริ่มฉายอีกครั้งในหัว

เสียง สัมผัส ชัดยิ่งกว่าความคิด

..เดินออกไปที่ระเบียง

ตึกกรุงเทพดูสงบงามค่ำคืน พวกเขานอนกันอยู่ หรือว่า พวกเขาทำสมาธิกันนะ มันคงเป็นวิธีที่ช่วยผ่อนคลายความเป็นชีวิตเมืองของพวกคุณตึกเหล่านี้ได้

สวัสดีจ้ะ คุณตึกทั้งหลาย...

พวกคุณไม่ได้นอนกันอยู่ใช่ไหมล่ะ พวกคุณดูสงบมากเลยนะ

พวกคุณแต่ละคนถึงแม้จะตั้งอยู่ใกล้กันบ้าง ไกลกันบ้าง รูปร่างคล้ายกันบ้าง แต่ฉันรู้สึกว่าพวกคุณไม่ค่อยรู้จักกันดีเท่าไหร่นะ

เหมือนกับตัวฉันเลย ที่มีเพื่อนเยอะมาก ..แต่บางที บางเวลา บางความรู้สึก ฉันก็รู้สึกว่า ฉันไม่ได้รู้จักพวกเขามากพอเลย

มันคงเป็นบริบทของชีวิตเมืองมั้ง ..หรือฉันคิดไปเอง

แต่ยังไงซะ ฉันว่านะ พวกเราอ่ะ ก็ทำสิ่งที่ดีแก่คนอื่นไว้ก่อนดีกว่า

เพราะพ่อแม่ฉันสอนมาว่า ถ้าอยากให้คนอื่นทำกับเรายังไง ก็จงทำแบบนั้นกับคนอื่นด้วย

ฉันรักพ่อแม่ของฉันจัง

ฉันรู้นะ ว่าถึงแม้ฉันจะมีเรื่องราวอะไรเกิดขึ้นกับชีวิต พวกท่านก็จะยังอยู่เคียงข้างฉัน บางทีก็ให้ฉันนำหน้าด้วยล่ะ เพราะว่าท่านอยากให้ลูกๆ ได้ผจญภัยในชีวิตจริงยังไงล่ะ

ฉันรักพ่อแม่ของฉันจัง

เหมือนกับที่ฉันรักพวกตึกอย่างพวกคุณนี้ไงล่ะ เป็นเพื่อนคุยกับฉันได้ดี ตอนที่ฉันไม่รู้และไม่อยากที่จะคุยกับใคร

ฉันรักพวกคุณเหมือนกันนะ

ต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตฉันต่อไป ฉันก็ไม่กลัวแล้วล่ะ

ในวันหนึ่งที่ตัวตนของฉันหล่นหาย  .. ฉันจะพยายามกู้กลับคืนมา

อู้วว....  ดาวตก   สวยจัง   แต่มันเป็นคนละทิศกับที่หนังสือพิมพ์บอกนิ่

แต่ถึงยังไง เขาก็ตกให้ฉันเห็นแล้ว เหมือนกับจะเป็นกำลังใจให้ฉัน

ขอบคุณครับคุณดาวตก  ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้ผมนะครับ

ฉันรู้แล้วล่ะว่าถึงแม้อาจจะช้าหน่อย อาจต้องใช้ความอดทนมากสักนิด แต่ยังไงซะ

'ความหวังย่อมนำมาซึ่งดวงดาว'

จากเหตุการณ์ครั้งนั้น สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้

1. ทุกคนมีความเป็นตัวเอง

2. เราต้องยอมรับทุกคนให้ได้

3. โดยใช้ความกรุณาและความเข้าใจ

สำหรับตัวละครทุกๆ ตัว จงยอมรับตัวละครอื่นๆ ให้ได้ ..รวมทั้งตระหนักถึงความเป็นตัวเอง

และอีกหนึ่งสิ่งที่ฉันได้เรียนรู้ อยู่ในเพลงนี้